ერთი მამა ინსულტის გამო საავადმყოფოში მოათავსეს, მისი შვილი კი დღისით მუშაობდა და ღამით უვლიდა. ერთ წელზე მეტი ხნის შემდეგ მისი შვილი თავის ტვინის სისხლდენით გარდაიცვალა. ასეთმა შემთხვევამ ღრმად იმოქმედა ანჰუის პროვინციის ჩინეთის სახალხო-დემოკრატიული რესპუბლიკის კომუნისტური პარტიის წევრსა და ანჰუის ტრადიციული ჩინური მედიცინის უნივერსიტეტის პირველი შვილობილი საავადმყოფოს მთავარ ექიმზე, იაო ჰუაიფანგზე.
იაო ჰუაიფანგის აზრით, ადამიანისთვის ძალიან სტრესულია დღისით მუშაობა და პაციენტებზე ღამით ერთ წელზე მეტი ხნის განმავლობაში ზრუნვა. საავადმყოფოს რომ ერთიანი გზით მოეწყო მოვლა, შესაძლოა, ტრაგედია არ მომხდარიყო.
ამ ინციდენტმა იაო ჰუაიფანგს გააცნობიერებინა, რომ პაციენტის ჰოსპიტალიზაციის შემდეგ, პაციენტის თანხლების სირთულე კიდევ ერთ ტკივილად იქცა პაციენტის ოჯახის წევრებისთვის, განსაკუთრებით კი იმ ჰოსპიტალიზებულ პაციენტებისთვის, რომლებიც მძიმედ არიან დაავადებულები, შეზღუდული შესაძლებლობების მქონენი, ოპერაციის შემდგომი პერიოდის, მშობიარობის შემდგომი პერიოდის პაციენტები არიან და ავადმყოფობის გამო საკუთარ თავზე ზრუნვა არ შეუძლიათ.
მისი კვლევისა და დაკვირვების თანახმად, ჰოსპიტალიზებული პაციენტების 70%-ზე მეტს თანმხლები პირი სჭირდება. თუმცა, ამჟამინდელი თანმხლები პირების მდგომარეობა ოპტიმისტური არ არის. ამჟამად, ჰოსპიტალიზებული პაციენტების მოვლას ძირითადად ოჯახის წევრები ან მომვლელები უზრუნველყოფენ. ოჯახის წევრები ძალიან დაღლილები არიან, რადგან დღის განმავლობაში უწევთ მუშაობა, ხოლო ღამით მათზე ზრუნვა სერიოზულად აისახება მათ ფიზიკურ და ფსიქიკურ ჯანმრთელობაზე. ზოგიერთი მომვლელი, რომელსაც ნაცნობები ურჩევენ ან სააგენტოს მეშვეობით ქირაობენ, საკმარისად პროფესიონალი არ არის, ისინი ძალიან მობილური, ხანდაზმული, ხშირი ფენომენია, დაბალი განათლების დონით და მაღალი დასაქმების ანაზღაურებით.
შეუძლიათ თუ არა საავადმყოფოს ექთნებს პაციენტებზე ზრუნვის ყველა სამუშაოს შესრულება?
იაო ჰუაიფანგმა განმარტა, რომ საავადმყოფოს ამჟამინდელი საექთნო რესურსები ვერ აკმაყოფილებს პაციენტების საჭიროებებს, რადგან ექთნების დეფიციტია და ისინი ვერ უმკლავდებიან სამედიცინო მომსახურებას, რომ აღარაფერი ვთქვათ იმაზე, რომ ექთნებს პაციენტების ყოველდღიური მოვლის პასუხისმგებლობა საკუთარ თავზე აიღონ.
ეროვნული ჯანდაცვის ორგანოების მოთხოვნების თანახმად, საავადმყოფოს საწოლებისა და ექთნების თანაფარდობა უნდა იყოს არანაკლებ 1:0.4. ანუ, თუ პალატას 40 საწოლი აქვს, იქ მინიმუმ 16 ექთანი უნდა იყოს. თუმცა, ბევრ საავადმყოფოში ექთნების რაოდენობა ამჟამად ძირითადად 1:0.4-ზე ნაკლებია.
რადგან ამჟამად საკმარისი ექთნები არ არიან, შესაძლებელია თუ არა, რომ სამუშაოს ნაწილი რობოტებმა აიღონ?
სინამდვილეში, ხელოვნურ ინტელექტს შეუძლია დიდი ცვლილებები შეიტანოს ექთნობისა და სამედიცინო მომსახურების სფეროში. მაგალითად, პაციენტების შარდვისა და დეფეკაციის მოვლისთვის, ხანდაზმულებს მხოლოდ ინტელექტუალური შეუკავებლობის გამწმენდი რობოტის შარვლის მსგავსი ტარება სჭირდებათ და მას შეუძლია ავტომატურად აღიქვას ექსკრემენტები, ავტომატური შეწოვა, თბილი წყლით ჩარეცხვა და თბილი ჰაერით გაშრობა. ის ჩუმი და უსუნოა, ხოლო საავადმყოფოს ექთნურ პერსონალს მხოლოდ საფენებისა და წყლის რეგულარულად გამოცვლა სჭირდება.
კიდევ ერთი მაგალითია დისტანციური მოვლა. რობოტს შეუძლია მუდმივად ამოიცნოს პაციენტები მონიტორინგის განყოფილებაში და დროულად შეაგროვოს ანომალიური სიგნალები. რობოტს შეუძლია სიარული და გარკვეული ინსტრუქციების მიღება, როგორიცაა მოსვლა, წასვლა, ასვლა და ჩამოსვლა, ასევე შეუძლია დაეხმაროს პაციენტს ექთანთან დაკავშირებაში, ხოლო პაციენტს შეუძლია პირდაპირ დაუკავშირდეს ექთანს ვიდეოს საშუალებით ამ მოწყობილობის საშუალებით. ექთნებს ასევე შეუძლიათ დისტანციურად დაადასტურონ, არის თუ არა პაციენტი უსაფრთხოდ, რითაც მცირდება ექთნის სამუშაო დატვირთვა.
ხანდაზმულებზე ზრუნვა ყველა ოჯახისა და საზოგადოების მკაცრ მოთხოვნილებას წარმოადგენს. მოსახლეობის დაბერების, ბავშვების ცხოვრებაზე მზარდი ზეწოლისა და საექთნო პერსონალის დეფიციტის გამო, რობოტებს მომავალში პენსიონერთა არჩევანის ფოკუსში გახდომის შეუზღუდავი შესაძლებლობები ექნებათ.
გამოქვეყნების დრო: 2023 წლის 28 სექტემბერი
